subblandio, subblandire, subblandivi, subblanditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Takes dative

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Early

flirt; caress a little;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1subblandiosubblandimus
2subblandissubblanditis
3subblanditsubblandiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsubblandire
activeperfectsubblandivisse
passivepresentsubblandiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
subblandi
subblandite
future
PersonSingularPlural
2
subblandito
subblanditote
3
subblandito
subblandiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
subblandire
subblandimini
future
PersonSingularPlural
2
subblanditor
—
3
subblanditor
subblandiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
subblanditus
subblanditi
Gen.
subblanditi
subblanditorum
Dat.
subblandito
—
Acc.
subblanditum
subblanditos
Voc.
subblandite
subblanditi
Abl.
subblandito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
subblandita
subblanditae
Gen.
subblanditae
subblanditarum
Dat.
subblanditae
—
Acc.
subblanditam
subblanditas
Voc.
subblandita
subblanditae
Abl.
subblandita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
subblanditum
subblandita
Gen.
subblanditi
subblanditorum
Dat.
subblandito
—
Acc.
subblanditum
subblandita
Voc.
subblanditum
subblandita
Abl.
subblandito
—

Supines

accusative: subblanditum; ablative: subblanditu

Examples

No examples found.