annumero, annumerare, annumeravi, annumeratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

count (in/out), pay; reckon (time); enumerate, run through; classify as; add;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1annumeroannumeramus
2annumerasannumeratis
3annumeratannumerant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentannumerare
activeperfectannumeravisse
passivepresentannumerari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
annumera
annumerate
future
PersonSingularPlural
2
annumerato
annumeratote
3
annumerato
annumeranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
annumerare
annumeramini
future
PersonSingularPlural
2
annumerator
—
3
annumerator
annumerantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
annumeratus
annumerati
Gen.
annumerati
annumeratorum
Dat.
annumerato
—
Acc.
annumeratum
annumeratos
Voc.
annumerate
annumerati
Abl.
annumerato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
annumerata
annumeratae
Gen.
annumeratae
annumeratarum
Dat.
annumeratae
—
Acc.
annumeratam
annumeratas
Voc.
annumerata
annumeratae
Abl.
annumerata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
annumeratum
annumerata
Gen.
annumerati
annumeratorum
Dat.
annumerato
—
Acc.
annumeratum
annumerata
Voc.
annumeratum
annumerata
Abl.
annumerato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
annumerandus
—
Gen.
annumerandi
—
Dat.
annumerando
—
Acc.
annumerandum
—
Voc.
annumerande
—
Abl.
annumerando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
annumeranda
—
Gen.
annumerandae
—
Dat.
annumerandae
—
Acc.
annumerandam
—
Voc.
annumeranda
—
Abl.
annumeranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
annumerandum
—
Gen.
annumerandi
—
Dat.
annumerando
—
Acc.
annumerandum
—
Voc.
annumerandum
—
Abl.
annumerando
—

Supines

accusative: annumeratum; ablative: annumeratu

Examples

No examples found.