annuo, annuere, annui, annutus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

designate w/nod, nod assent; indicate, declare; favor/smile on; agree to, grant;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1annuoannuimus
2annuisannuitis
3annuitannuunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentannuere
activeperfectannuisse
passivepresentannui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
annue
annuite
future
PersonSingularPlural
2
annuito
annuitote
3
annuito
annuunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
annuere
annuimini
future
PersonSingularPlural
2
annuitor
—
3
annuitor
annuuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
annutus
annuti
Gen.
annuti
annutorum
Dat.
annuto
—
Acc.
annutum
annutos
Voc.
annute
annuti
Abl.
annuto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
annuta
annutae
Gen.
annutae
annutarum
Dat.
annutae
—
Acc.
annutam
annutas
Voc.
annuta
annutae
Abl.
annuta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
annutum
annuta
Gen.
annuti
annutorum
Dat.
annuto
—
Acc.
annutum
annuta
Voc.
annutum
annuta
Abl.
annuto
—

Supines

accusative: annutum; ablative: annutu