stipulor, stipulari, stipulatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Government

extract solemn promise/guarantee (oral contract); promise in a stipulatio;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1stipulorstipulamur
2stipularisstipulamini
3stipulaturstipulantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentstipulari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
stipulare
stipulamini
future
PersonSingularPlural
2
stipulator
—
3
stipulator
stipulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
stipulatus
stipulati
Gen.
stipulati
stipulatorum
Dat.
stipulato
—
Acc.
stipulatum
stipulatos
Voc.
stipulate
stipulati
Abl.
stipulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
stipulata
stipulatae
Gen.
stipulatae
stipulatarum
Dat.
stipulatae
—
Acc.
stipulatam
stipulatas
Voc.
stipulata
stipulatae
Abl.
stipulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
stipulatum
stipulata
Gen.
stipulati
stipulatorum
Dat.
stipulato
—
Acc.
stipulatum
stipulata
Voc.
stipulatum
stipulata
Abl.
stipulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
stipulandus
—
Gen.
stipulandi
—
Dat.
stipulando
—
Acc.
stipulandum
—
Voc.
stipulande
—
Abl.
stipulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
stipulanda
—
Gen.
stipulandae
—
Dat.
stipulandae
—
Acc.
stipulandam
—
Voc.
stipulanda
—
Abl.
stipulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
stipulandum
—
Gen.
stipulandi
—
Dat.
stipulando
—
Acc.
stipulandum
—
Voc.
stipulandum
—
Abl.
stipulando
—

Supines

accusative: stipulatum; ablative: stipulatu

Examples

No examples found.