annonor, annonari, annonatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

collect provisions;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1annonorannonamur
2annonarisannonamini
3annonaturannonantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentannonari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
annonare
annonamini
future
PersonSingularPlural
2
annonator
—
3
annonator
annonantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
annonatus
annonati
Gen.
annonati
annonatorum
Dat.
annonato
—
Acc.
annonatum
annonatos
Voc.
annonate
annonati
Abl.
annonato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
annonata
annonatae
Gen.
annonatae
annonatarum
Dat.
annonatae
—
Acc.
annonatam
annonatas
Voc.
annonata
annonatae
Abl.
annonata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
annonatum
annonata
Gen.
annonati
annonatorum
Dat.
annonato
—
Acc.
annonatum
annonata
Voc.
annonatum
annonata
Abl.
annonato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
annonandus
—
Gen.
annonandi
—
Dat.
annonando
—
Acc.
annonandum
—
Voc.
annonande
—
Abl.
annonando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
annonanda
—
Gen.
annonandae
—
Dat.
annonandae
—
Acc.
annonandam
—
Voc.
annonanda
—
Abl.
annonanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
annonandum
—
Gen.
annonandi
—
Dat.
annonando
—
Acc.
annonandum
—
Voc.
annonandum
—
Abl.
annonando
—

Supines

accusative: annonatum; ablative: annonatu

Examples

No examples found.