sputo, sputare, sputavi, sputatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

spit out;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1sputosputamus
2sputassputatis
3sputatsputant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsputare
activeperfectsputavisse
passivepresentsputari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
sputa
sputate
future
PersonSingularPlural
2
sputato
sputatote
3
sputato
sputanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
sputare
sputamini
future
PersonSingularPlural
2
sputator
—
3
sputator
sputantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
sputatus
sputati
Gen.
sputati
sputatorum
Dat.
sputato
—
Acc.
sputatum
sputatos
Voc.
sputate
sputati
Abl.
sputato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
sputata
sputatae
Gen.
sputatae
sputatarum
Dat.
sputatae
—
Acc.
sputatam
sputatas
Voc.
sputata
sputatae
Abl.
sputata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
sputatum
sputata
Gen.
sputati
sputatorum
Dat.
sputato
—
Acc.
sputatum
sputata
Voc.
sputatum
sputata
Abl.
sputato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
sputandus
—
Gen.
sputandi
—
Dat.
sputando
—
Acc.
sputandum
—
Voc.
sputande
—
Abl.
sputando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
sputanda
—
Gen.
sputandae
—
Dat.
sputandae
—
Acc.
sputandam
—
Voc.
sputanda
—
Abl.
sputanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
sputandum
—
Gen.
sputandi
—
Dat.
sputando
—
Acc.
sputandum
—
Voc.
sputandum
—
Abl.
sputando
—

Supines

accusative: sputatum; ablative: sputatu