annihilo, annihilare, annihilavi, annihilatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary
Age:
Late

annihilate, destroy, demolish, ruin, bring to nothing;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1annihiloannihilamus
2annihilasannihilatis
3annihilatannihilant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentannihilare
activeperfectannihilavisse
passivepresentannihilari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
annihila
annihilate
future
PersonSingularPlural
2
annihilato
annihilatote
3
annihilato
annihilanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
annihilare
annihilamini
future
PersonSingularPlural
2
annihilator
—
3
annihilator
annihilantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
annihilatus
annihilati
Gen.
annihilati
annihilatorum
Dat.
annihilato
—
Acc.
annihilatum
annihilatos
Voc.
annihilate
annihilati
Abl.
annihilato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
annihilata
annihilatae
Gen.
annihilatae
annihilatarum
Dat.
annihilatae
—
Acc.
annihilatam
annihilatas
Voc.
annihilata
annihilatae
Abl.
annihilata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
annihilatum
annihilata
Gen.
annihilati
annihilatorum
Dat.
annihilato
—
Acc.
annihilatum
annihilata
Voc.
annihilatum
annihilata
Abl.
annihilato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
annihilandus
—
Gen.
annihilandi
—
Dat.
annihilando
—
Acc.
annihilandum
—
Voc.
annihilande
—
Abl.
annihilando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
annihilanda
—
Gen.
annihilandae
—
Dat.
annihilandae
—
Acc.
annihilandam
—
Voc.
annihilanda
—
Abl.
annihilanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
annihilandum
—
Gen.
annihilandi
—
Dat.
annihilando
—
Acc.
annihilandum
—
Voc.
annihilandum
—
Abl.
annihilando
—

Supines

accusative: annihilatum; ablative: annihilatu

Examples

No examples found.