spino, spinare, spinavi, spinatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Latham (Medieval Word List)
Age:
Medieval
Field:
Religion

crown with thorns; prick;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1spinospinamus
2spinasspinatis
3spinatspinant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentspinare
activeperfectspinavisse
passivepresentspinari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
spina
spinate
future
PersonSingularPlural
2
spinato
spinatote
3
spinato
spinanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
spinare
spinamini
future
PersonSingularPlural
2
spinator
—
3
spinator
spinantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
spinatus
spinati
Gen.
spinati
spinatorum
Dat.
spinato
—
Acc.
spinatum
spinatos
Voc.
spinate
spinati
Abl.
spinato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
spinata
spinatae
Gen.
spinatae
spinatarum
Dat.
spinatae
—
Acc.
spinatam
spinatas
Voc.
spinata
spinatae
Abl.
spinata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
spinatum
spinata
Gen.
spinati
spinatorum
Dat.
spinato
—
Acc.
spinatum
spinata
Voc.
spinatum
spinata
Abl.
spinato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
spinandus
—
Gen.
spinandi
—
Dat.
spinando
—
Acc.
spinandum
—
Voc.
spinande
—
Abl.
spinando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
spinanda
—
Gen.
spinandae
—
Dat.
spinandae
—
Acc.
spinandam
—
Voc.
spinanda
—
Abl.
spinanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
spinandum
—
Gen.
spinandi
—
Dat.
spinando
—
Acc.
spinandum
—
Voc.
spinandum
—
Abl.
spinando
—

Supines

accusative: spinatum; ablative: spinatu