annego, annegare, annegavi, annegatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

refuse; withhold;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1annegoannegamus
2annegasannegatis
3annegatannegant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentannegare
activeperfectannegavisse
passivepresentannegari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
annega
annegate
future
PersonSingularPlural
2
annegato
annegatote
3
annegato
anneganto

passive

present
PersonSingularPlural
2
annegare
annegamini
future
PersonSingularPlural
2
annegator
—
3
annegator
annegantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
annegatus
annegati
Gen.
annegati
annegatorum
Dat.
annegato
—
Acc.
annegatum
annegatos
Voc.
annegate
annegati
Abl.
annegato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
annegata
annegatae
Gen.
annegatae
annegatarum
Dat.
annegatae
—
Acc.
annegatam
annegatas
Voc.
annegata
annegatae
Abl.
annegata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
annegatum
annegata
Gen.
annegati
annegatorum
Dat.
annegato
—
Acc.
annegatum
annegata
Voc.
annegatum
annegata
Abl.
annegato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
annegandus
—
Gen.
annegandi
—
Dat.
annegando
—
Acc.
annegandum
—
Voc.
annegande
—
Abl.
annegando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
anneganda
—
Gen.
annegandae
—
Dat.
annegandae
—
Acc.
annegandam
—
Voc.
anneganda
—
Abl.
anneganda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
annegandum
—
Gen.
annegandi
—
Dat.
annegando
—
Acc.
annegandum
—
Voc.
annegandum
—
Abl.
annegando
—

Supines

accusative: annegatum; ablative: annegatu

Examples

No examples found.