anno, annare, annavi, annatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

pass/live through a year;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1annoannamus
2annasannatis
3annatannant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentannare
activeperfectannavisse
passivepresentannari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
anna
annate
future
PersonSingularPlural
2
annato
annatote
3
annato
annanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
annare
annamini
future
PersonSingularPlural
2
annator
—
3
annator
annantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
annatus
annati
Gen.
annati
annatorum
Dat.
annato
—
Acc.
annatum
annatos
Voc.
annate
annati
Abl.
annato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
annata
annatae
Gen.
annatae
annatarum
Dat.
annatae
—
Acc.
annatam
annatas
Voc.
annata
annatae
Abl.
annata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
annatum
annata
Gen.
annati
annatorum
Dat.
annato
—
Acc.
annatum
annata
Voc.
annatum
annata
Abl.
annato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
annandus
—
Gen.
annandi
—
Dat.
annando
—
Acc.
annandum
—
Voc.
annande
—
Abl.
annando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
annanda
—
Gen.
annandae
—
Dat.
annandae
—
Acc.
annandam
—
Voc.
annanda
—
Abl.
annanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
annandum
—
Gen.
annandi
—
Dat.
annando
—
Acc.
annandum
—
Voc.
annandum
—
Abl.
annando
—

Supines

accusative: annatum; ablative: annatu