solito
solito, solitare, solitavi, solitatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
to make it one's constant habit to (w/INF); make a practice of; be accustomed;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | solito | solitamus |
| 2 | solitas | solitatis |
| 3 | solitat | solitant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | solitare |
| active | perfect | solitavisse |
| passive | present | solitari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | solita | solitate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | solitato | solitatote |
| 3 | solitato | solitanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | solitare | solitamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | solitator | — |
| 3 | solitator | solitantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | solitatus | solitati |
| Gen. | solitati | solitatorum |
| Dat. | solitato | — |
| Acc. | solitatum | solitatos |
| Voc. | solitate | solitati |
| Abl. | solitato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | solitata | solitatae |
| Gen. | solitatae | solitatarum |
| Dat. | solitatae | — |
| Acc. | solitatam | solitatas |
| Voc. | solitata | solitatae |
| Abl. | solitata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | solitatum | solitata |
| Gen. | solitati | solitatorum |
| Dat. | solitato | — |
| Acc. | solitatum | solitata |
| Voc. | solitatum | solitata |
| Abl. | solitato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | solitandus | — |
| Gen. | solitandi | — |
| Dat. | solitando | — |
| Acc. | solitandum | — |
| Voc. | solitande | — |
| Abl. | solitando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | solitanda | — |
| Gen. | solitandae | — |
| Dat. | solitandae | — |
| Acc. | solitandam | — |
| Voc. | solitanda | — |
| Abl. | solitanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | solitandum | — |
| Gen. | solitandi | — |
| Dat. | solitando | — |
| Acc. | solitandum | — |
| Voc. | solitandum | — |
| Abl. | solitando | — |
Supines
accusative: solitatum; ablative: solitatu
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber VI
Aulus Gellius
"...causam Caelius Sabinus, iuris civilis auctor, pilleatos venundari solitos scripserit; et quae mancipia sub corona more maiorum venierint..." 
Liber Nonus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...Aonium rapido uaga murmure campum spargitur in turmas (solito pernicior index cum lugenda refert), donec, cui maxima fando..."- T
Liber V
Titus Livius (Livy)
"...Antea trina loca cum contentione summa patricios explere solitos: nunc iam octoiuges ad imperia obtinenda..." 
Liber Quartus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...Marcellum et celso praesignem vertice nosces. cui primam solito vulgi de more salutem, mox inclusa modis haec reddere..."- A
Liber III
Aulus Gellius
"...neque non candida veste uti neque fuisse cultu solito reorum. Sed cum in eo tempore Scipionem minorem quadraginta..." - L
Liber VI
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from QUAESTIONES NATURALES
"...depressa sunt, aut superfunditur aut certe dextra sinistraque solito magis surgit). [6,3] Hanc opinionem falsam esse..." - G
Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...maioribus natu audiebam, adeo causidicos patientia eius solitos abuti, ut discedentem e tribunali non solum voce revocarent..." 
Liber Secundus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...locutadepromit pharetra telum breve, quod neque flexiscornibus aut solito torquet stridore, sed unaemisit contenta manu laevamque soporaeNaidos aversa..."
