smalto, smaltare, smaltavi, smaltatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Calepinus
Age:
Neo-Latin

enamel;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1smaltosmaltamus
2smaltassmaltatis
3smaltatsmaltant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsmaltare
activeperfectsmaltavisse
passivepresentsmaltari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
smalta
smaltate
future
PersonSingularPlural
2
smaltato
smaltatote
3
smaltato
smaltanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
smaltare
smaltamini
future
PersonSingularPlural
2
smaltator
—
3
smaltator
smaltantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
smaltatus
smaltati
Gen.
smaltati
smaltatorum
Dat.
smaltato
—
Acc.
smaltatum
smaltatos
Voc.
smaltate
smaltati
Abl.
smaltato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
smaltata
smaltatae
Gen.
smaltatae
smaltatarum
Dat.
smaltatae
—
Acc.
smaltatam
smaltatas
Voc.
smaltata
smaltatae
Abl.
smaltata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
smaltatum
smaltata
Gen.
smaltati
smaltatorum
Dat.
smaltato
—
Acc.
smaltatum
smaltata
Voc.
smaltatum
smaltata
Abl.
smaltato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
smaltandus
—
Gen.
smaltandi
—
Dat.
smaltando
—
Acc.
smaltandum
—
Voc.
smaltande
—
Abl.
smaltando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
smaltanda
—
Gen.
smaltandae
—
Dat.
smaltandae
—
Acc.
smaltandam
—
Voc.
smaltanda
—
Abl.
smaltanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
smaltandum
—
Gen.
smaltandi
—
Dat.
smaltando
—
Acc.
smaltandum
—
Voc.
smaltandum
—
Abl.
smaltando
—

Supines

accusative: smaltatum; ablative: smaltatu

Examples

No examples found.