sinciput
sinciput, sincipitis
Neuter · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
half/side of a head (as article of food); smoked cheek of a pig; head; brain;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | sinciput | sincipita |
| Gen. | sincipitis | sincipitum, sincipitium |
| Dat. | sincipiti | sincipitibus |
| Acc. | sinciput | sincipita |
| Voc. | sinciput | sincipita |
| Abl. | sincipite | sincipitibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Menaechmi
Titus Maccius Plautus
"...novisti? MEN. Non tibi sanum est, adulescens, sinciput, intellego. PEN. Responde, surrupuistin uxori tuae pallam istanc hodie atque..." - D
Satura XIII
Decimus Iunius Iuvenalis (Juvenal) from SATVRAE
"...uero et pater est, 'comedam' inquit 'flebile nati sinciput elixi Pharioque madentis aceto.' sunt in fortunae qui casibus..." - G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...etiam paululum delibat et dum coaequale natalium suorum sinciput in carnarium furca reponit, fracta est putris sella, quae..."
