sermocinor, sermocinari, sermocinatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary

converse, talk, discuss;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1sermocinorsermocinamur
2sermocinarissermocinamini
3sermocinatursermocinantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentsermocinari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
sermocinare
sermocinamini
future
PersonSingularPlural
2
sermocinator
—
3
sermocinator
sermocinantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
sermocinatus
sermocinati
Gen.
sermocinati
sermocinatorum
Dat.
sermocinato
—
Acc.
sermocinatum
sermocinatos
Voc.
sermocinate
sermocinati
Abl.
sermocinato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
sermocinata
sermocinatae
Gen.
sermocinatae
sermocinatarum
Dat.
sermocinatae
—
Acc.
sermocinatam
sermocinatas
Voc.
sermocinata
sermocinatae
Abl.
sermocinata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
sermocinatum
sermocinata
Gen.
sermocinati
sermocinatorum
Dat.
sermocinato
—
Acc.
sermocinatum
sermocinata
Voc.
sermocinatum
sermocinata
Abl.
sermocinato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
sermocinandus
—
Gen.
sermocinandi
—
Dat.
sermocinando
—
Acc.
sermocinandum
—
Voc.
sermocinande
—
Abl.
sermocinando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
sermocinanda
—
Gen.
sermocinandae
—
Dat.
sermocinandae
—
Acc.
sermocinandam
—
Voc.
sermocinanda
—
Abl.
sermocinanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
sermocinandum
—
Gen.
sermocinandi
—
Dat.
sermocinando
—
Acc.
sermocinandum
—
Voc.
sermocinandum
—
Abl.
sermocinando
—

Supines

accusative: sermocinatum; ablative: sermocinatu

Examples

No examples found.