semino, seminare, seminavi, seminatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

plant, sow;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1seminoseminamus
2seminasseminatis
3seminatseminant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentseminare
activeperfectseminavisse
passivepresentseminari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
semina
seminate
future
PersonSingularPlural
2
seminato
seminatote
3
seminato
seminanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
seminare
seminamini
future
PersonSingularPlural
2
seminator
—
3
seminator
seminantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
seminatus
seminati
Gen.
seminati
seminatorum
Dat.
seminato
—
Acc.
seminatum
seminatos
Voc.
seminate
seminati
Abl.
seminato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
seminata
seminatae
Gen.
seminatae
seminatarum
Dat.
seminatae
—
Acc.
seminatam
seminatas
Voc.
seminata
seminatae
Abl.
seminata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
seminatum
seminata
Gen.
seminati
seminatorum
Dat.
seminato
—
Acc.
seminatum
seminata
Voc.
seminatum
seminata
Abl.
seminato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
seminandus
—
Gen.
seminandi
—
Dat.
seminando
—
Acc.
seminandum
—
Voc.
seminande
—
Abl.
seminando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
seminanda
—
Gen.
seminandae
—
Dat.
seminandae
—
Acc.
seminandam
—
Voc.
seminanda
—
Abl.
seminanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
seminandum
—
Gen.
seminandi
—
Dat.
seminando
—
Acc.
seminandum
—
Voc.
seminandum
—
Abl.
seminando
—

Supines

accusative: seminatum; ablative: seminatu

Examples

No examples found.