angorio, angoriare, angoriavi, angoriatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Medieval

compel; force;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1angorioangoriamus
2angoriasangoriatis
3angoriatangoriant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentangoriare
activeperfectangoriavisse
passivepresentangoriari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
angoria
angoriate
future
PersonSingularPlural
2
angoriato
angoriatote
3
angoriato
angorianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
angoriare
angoriamini
future
PersonSingularPlural
2
angoriator
—
3
angoriator
angoriantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
angoriatus
angoriati
Gen.
angoriati
angoriatorum
Dat.
angoriato
—
Acc.
angoriatum
angoriatos
Voc.
angoriate
angoriati
Abl.
angoriato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
angoriata
angoriatae
Gen.
angoriatae
angoriatarum
Dat.
angoriatae
—
Acc.
angoriatam
angoriatas
Voc.
angoriata
angoriatae
Abl.
angoriata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
angoriatum
angoriata
Gen.
angoriati
angoriatorum
Dat.
angoriato
—
Acc.
angoriatum
angoriata
Voc.
angoriatum
angoriata
Abl.
angoriato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
angoriandus
—
Gen.
angoriandi
—
Dat.
angoriando
—
Acc.
angoriandum
—
Voc.
angoriande
—
Abl.
angoriando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
angorianda
—
Gen.
angoriandae
—
Dat.
angoriandae
—
Acc.
angoriandam
—
Voc.
angorianda
—
Abl.
angorianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
angoriandum
—
Gen.
angoriandi
—
Dat.
angoriando
—
Acc.
angoriandum
—
Voc.
angoriandum
—
Abl.
angoriando
—

Supines

accusative: angoriatum; ablative: angoriatu

Examples

No examples found.