secundo, secundare, secundavi, secundatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

make conditions favorable (winds/deities), favor; adjust, adapt; prosper;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1secundosecundamus
2secundassecundatis
3secundatsecundant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsecundare
activeperfectsecundavisse
passivepresentsecundari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
secunda
secundate
future
PersonSingularPlural
2
secundato
secundatote
3
secundato
secundanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
secundare
secundamini
future
PersonSingularPlural
2
secundator
—
3
secundator
secundantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
secundatus
secundati
Gen.
secundati
secundatorum
Dat.
secundato
—
Acc.
secundatum
secundatos
Voc.
secundate
secundati
Abl.
secundato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
secundata
secundatae
Gen.
secundatae
secundatarum
Dat.
secundatae
—
Acc.
secundatam
secundatas
Voc.
secundata
secundatae
Abl.
secundata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
secundatum
secundata
Gen.
secundati
secundatorum
Dat.
secundato
—
Acc.
secundatum
secundata
Voc.
secundatum
secundata
Abl.
secundato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
secundandus
—
Gen.
secundandi
—
Dat.
secundando
—
Acc.
secundandum
—
Voc.
secundande
—
Abl.
secundando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
secundanda
—
Gen.
secundandae
—
Dat.
secundandae
—
Acc.
secundandam
—
Voc.
secundanda
—
Abl.
secundanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
secundandum
—
Gen.
secundandi
—
Dat.
secundando
—
Acc.
secundandum
—
Voc.
secundandum
—
Abl.
secundando
—

Supines

accusative: secundatum; ablative: secundatu