scurror, scurrari, scurratus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

play the "man about town"; dine off one's jokes;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1scurrorscurramur
2scurrarisscurramini
3scurraturscurrantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentscurrari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
scurrare
scurramini
future
PersonSingularPlural
2
scurrator
—
3
scurrator
scurrantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
scurratus
scurrati
Gen.
scurrati
scurratorum
Dat.
scurrato
—
Acc.
scurratum
scurratos
Voc.
scurrate
scurrati
Abl.
scurrato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
scurrata
scurratae
Gen.
scurratae
scurratarum
Dat.
scurratae
—
Acc.
scurratam
scurratas
Voc.
scurrata
scurratae
Abl.
scurrata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
scurratum
scurrata
Gen.
scurrati
scurratorum
Dat.
scurrato
—
Acc.
scurratum
scurrata
Voc.
scurratum
scurrata
Abl.
scurrato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
scurrandus
—
Gen.
scurrandi
—
Dat.
scurrando
—
Acc.
scurrandum
—
Voc.
scurrande
—
Abl.
scurrando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
scurranda
—
Gen.
scurrandae
—
Dat.
scurrandae
—
Acc.
scurrandam
—
Voc.
scurranda
—
Abl.
scurranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
scurrandum
—
Gen.
scurrandi
—
Dat.
scurrando
—
Acc.
scurrandum
—
Voc.
scurrandum
—
Abl.
scurrando
—

Supines

accusative: scurratum; ablative: scurratu

Examples

No examples found.