scortor, scortari, -:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser

consort with harlots/prostitutes; act like a harlot/promiscuously;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1scortorscortamur
2scortarisscortamini
3scortaturscortantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentscortari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
scortare
scortamini
future
PersonSingularPlural
2
scortator
—
3
scortator
scortantor

Participles

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
scortandus
—
Gen.
scortandi
—
Dat.
scortando
—
Acc.
scortandum
—
Voc.
scortande
—
Abl.
scortando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
scortanda
—
Gen.
scortandae
—
Dat.
scortandae
—
Acc.
scortandam
—
Voc.
scortanda
—
Abl.
scortanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
scortandum
—
Gen.
scortandi
—
Dat.
scortando
—
Acc.
scortandum
—
Voc.
scortandum
—
Abl.
scortando
—

Examples

No examples found.