scirto, scirtare, scirtavi, scirtatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Whitaker
Age:
Later
Field:
Arts

dance; (4 Ezra 6:21);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1scirtoscirtamus
2scirtasscirtatis
3scirtatscirtant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentscirtare
activeperfectscirtavisse
passivepresentscirtari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
scirta
scirtate
future
PersonSingularPlural
2
scirtato
scirtatote
3
scirtato
scirtanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
scirtare
scirtamini
future
PersonSingularPlural
2
scirtator
—
3
scirtator
scirtantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
scirtatus
scirtati
Gen.
scirtati
scirtatorum
Dat.
scirtato
—
Acc.
scirtatum
scirtatos
Voc.
scirtate
scirtati
Abl.
scirtato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
scirtata
scirtatae
Gen.
scirtatae
scirtatarum
Dat.
scirtatae
—
Acc.
scirtatam
scirtatas
Voc.
scirtata
scirtatae
Abl.
scirtata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
scirtatum
scirtata
Gen.
scirtati
scirtatorum
Dat.
scirtato
—
Acc.
scirtatum
scirtata
Voc.
scirtatum
scirtata
Abl.
scirtato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
scirtandus
—
Gen.
scirtandi
—
Dat.
scirtando
—
Acc.
scirtandum
—
Voc.
scirtande
—
Abl.
scirtando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
scirtanda
—
Gen.
scirtandae
—
Dat.
scirtandae
—
Acc.
scirtandam
—
Voc.
scirtanda
—
Abl.
scirtanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
scirtandum
—
Gen.
scirtandi
—
Dat.
scirtando
—
Acc.
scirtandum
—
Voc.
scirtandum
—
Abl.
scirtando
—

Supines

accusative: scirtatum; ablative: scirtatu

Examples

No examples found.