scio, scire, scivi(ii), scitus:

Verb · 6th conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent

know, understand;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1scioscimus
2scisscitis
3scitsciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentscire
activeperfectscivisse
passivepresentsciri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2—
scite
future
PersonSingularPlural
2
scito
scitote
3
scito
sciunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
sciere
scimini
future
PersonSingularPlural
2
scitor
—
3
scitor
sciuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
scitus
sciti
Gen.
sciti
scitorum
Dat.
scito
—
Acc.
scitum
scitos
Voc.
scite
sciti
Abl.
scito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
scita
scitae
Gen.
scitae
scitarum
Dat.
scitae
—
Acc.
scitam
scitas
Voc.
scita
scitae
Abl.
scita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
scitum
scita
Gen.
sciti
scitorum
Dat.
scito
—
Acc.
scitum
scita
Voc.
scitum
scita
Abl.
scito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
sciundus
—
Gen.
sciundi
—
Dat.
sciundo
—
Acc.
sciundum
—
Voc.
sciunde
—
Abl.
sciundo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
sciunda
—
Gen.
sciundae
—
Dat.
sciundae
—
Acc.
sciundam
—
Voc.
sciunda
—
Abl.
sciunda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
sciundum
—
Gen.
sciundi
—
Dat.
sciundo
—
Acc.
sciundum
—
Voc.
sciundum
—
Abl.
sciundo
—

Supines

accusative: scitum; ablative: scitu