sancio, sancire, sanxi, sanctus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

confirm, ratify; sanction; fulfill (prophesy); enact (law); ordain; dedicate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1sanciosancimus
2sancissancitis
3sancitsanciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsancire
activeperfectsanxisse
passivepresentsanciri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
sanci
sancite
future
PersonSingularPlural
2
sancito
sancitote
3
sancito
sanciunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
sancire
sancimini
future
PersonSingularPlural
2
sancitor
—
3
sancitor
sanciuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
sanctus
sancti
Gen.
sancti
sanctorum
Dat.
sancto
—
Acc.
sanctum
sanctos
Voc.
sancte
sancti
Abl.
sancto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
sancta
sanctae
Gen.
sanctae
sanctarum
Dat.
sanctae
—
Acc.
sanctam
sanctas
Voc.
sancta
sanctae
Abl.
sancta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
sanctum
sancta
Gen.
sancti
sanctorum
Dat.
sancto
—
Acc.
sanctum
sancta
Voc.
sanctum
sancta
Abl.
sancto
—

Supines

accusative: sanctum; ablative: sanctu

Examples

No examples found.