salutificator
salutificator, salutificatoris
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Field:
- Religion
savior; one who brings to safety;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | salutificator | salutificatores |
| Gen. | salutificatoris | salutificatorum, salutificatorium |
| Dat. | salutificatori | salutificatoribus |
| Acc. | salutificatorem | salutificatores |
| Voc. | salutificator | salutificatores |
| Abl. | salutificatore | salutificatoribus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Metamorphoses II
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...quem clausum pectore habebat, adspicit infantem 'toto' que 'salutifer orbi cresce, puer!' dixit; 'tibi se mortalia saepe corpora..." - P
Metamorphoses XV
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...finem specie caeleste resumpta luctibus inposuit venitque salutifer urbi. Hic tamen accessit delubris advena nostris: Caesar in urbe..."
