salutatrix
salutatrix, salutatricis
Feminine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Lewis & Short
female courtier; she who greets;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | salutatrix | salutatrices |
| Gen. | salutatricis | salutatricum, salutatricium |
| Dat. | salutatrici | salutatricibus |
| Acc. | salutatricem | salutatrices |
| Voc. | salutatrix | salutatrices |
| Abl. | salutatrice | salutatricibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- D
Satura V
Decimus Iunius Iuvenalis (Juvenal) from SATVRAE
"...somnum debeat et ligulas dimittere, sollicitus ne tota salutatrix iam turba peregerit orbem, sideribus dubiis aut illo tempore..." Liber VII
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...cercopithecon amat; delectat Marium si perniciosus ichneumon, pica salutatrix si tibi, Lause, placet; si gelidum collo nectit Cadilla..."Liber IX
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...XCIX Marcus amat nostras Antonius, Attice, Musas, charta salutatrix si modo vera refert: Marcus Palladiae non infitianda Tolosae..."
