rutilo, rutilare, rutilavi, rutilatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

redden, make reddish; have a reddish glow;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1rutilorutilamus
2rutilasrutilatis
3rutilatrutilant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentrutilare
activeperfectrutilavisse
passivepresentrutilari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
rutila
rutilate
future
PersonSingularPlural
2
rutilato
rutilatote
3
rutilato
rutilanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
rutilare
rutilamini
future
PersonSingularPlural
2
rutilator
—
3
rutilator
rutilantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
rutilatus
rutilati
Gen.
rutilati
rutilatorum
Dat.
rutilato
—
Acc.
rutilatum
rutilatos
Voc.
rutilate
rutilati
Abl.
rutilato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
rutilata
rutilatae
Gen.
rutilatae
rutilatarum
Dat.
rutilatae
—
Acc.
rutilatam
rutilatas
Voc.
rutilata
rutilatae
Abl.
rutilata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
rutilatum
rutilata
Gen.
rutilati
rutilatorum
Dat.
rutilato
—
Acc.
rutilatum
rutilata
Voc.
rutilatum
rutilata
Abl.
rutilato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
rutilandus
—
Gen.
rutilandi
—
Dat.
rutilando
—
Acc.
rutilandum
—
Voc.
rutilande
—
Abl.
rutilando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
rutilanda
—
Gen.
rutilandae
—
Dat.
rutilandae
—
Acc.
rutilandam
—
Voc.
rutilanda
—
Abl.
rutilanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
rutilandum
—
Gen.
rutilandi
—
Dat.
rutilando
—
Acc.
rutilandum
—
Voc.
rutilandum
—
Abl.
rutilando
—

Supines

accusative: rutilatum; ablative: rutilatu