rusticor, rusticari, rusticatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary
Field:
Agriculture

live in the country;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1rusticorrusticamur
2rusticarisrusticamini
3rusticaturrusticantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentrusticari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
rusticare
rusticamini
future
PersonSingularPlural
2
rusticator
—
3
rusticator
rusticantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
rusticatus
rusticati
Gen.
rusticati
rusticatorum
Dat.
rusticato
—
Acc.
rusticatum
rusticatos
Voc.
rusticate
rusticati
Abl.
rusticato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
rusticata
rusticatae
Gen.
rusticatae
rusticatarum
Dat.
rusticatae
—
Acc.
rusticatam
rusticatas
Voc.
rusticata
rusticatae
Abl.
rusticata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
rusticatum
rusticata
Gen.
rusticati
rusticatorum
Dat.
rusticato
—
Acc.
rusticatum
rusticata
Voc.
rusticatum
rusticata
Abl.
rusticato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
rusticandus
—
Gen.
rusticandi
—
Dat.
rusticando
—
Acc.
rusticandum
—
Voc.
rusticande
—
Abl.
rusticando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
rusticanda
—
Gen.
rusticandae
—
Dat.
rusticandae
—
Acc.
rusticandam
—
Voc.
rusticanda
—
Abl.
rusticanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
rusticandum
—
Gen.
rusticandi
—
Dat.
rusticando
—
Acc.
rusticandum
—
Voc.
rusticandum
—
Abl.
rusticando
—

Supines

accusative: rusticatum; ablative: rusticatu

Examples

No examples found.