ruro, rurare, ruravi, ruratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary
Field:
Agriculture

live in the country;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1ruroruramus
2rurasruratis
3ruratrurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentrurare
activeperfectruravisse
passivepresentrurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
rura
rurate
future
PersonSingularPlural
2
rurato
ruratote
3
rurato
ruranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
rurare
ruramini
future
PersonSingularPlural
2
rurator
—
3
rurator
rurantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
ruratus
rurati
Gen.
rurati
ruratorum
Dat.
rurato
—
Acc.
ruratum
ruratos
Voc.
rurate
rurati
Abl.
rurato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
rurata
ruratae
Gen.
ruratae
ruratarum
Dat.
ruratae
—
Acc.
ruratam
ruratas
Voc.
rurata
ruratae
Abl.
rurata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
ruratum
rurata
Gen.
rurati
ruratorum
Dat.
rurato
—
Acc.
ruratum
rurata
Voc.
ruratum
rurata
Abl.
rurato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
rurandus
—
Gen.
rurandi
—
Dat.
rurando
—
Acc.
rurandum
—
Voc.
rurande
—
Abl.
rurando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
ruranda
—
Gen.
rurandae
—
Dat.
rurandae
—
Acc.
rurandam
—
Voc.
ruranda
—
Abl.
ruranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
rurandum
—
Gen.
rurandi
—
Dat.
rurando
—
Acc.
rurandum
—
Voc.
rurandum
—
Abl.
rurando
—

Supines

accusative: ruratum; ablative: ruratu

Examples

No examples found.