ruminor, ruminari, ruminatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser

chew over again; chew the cud;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1ruminorruminamur
2ruminarisruminamini
3ruminaturruminantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentruminari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
ruminare
ruminamini
future
PersonSingularPlural
2
ruminator
—
3
ruminator
ruminantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
ruminatus
ruminati
Gen.
ruminati
ruminatorum
Dat.
ruminato
—
Acc.
ruminatum
ruminatos
Voc.
ruminate
ruminati
Abl.
ruminato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
ruminata
ruminatae
Gen.
ruminatae
ruminatarum
Dat.
ruminatae
—
Acc.
ruminatam
ruminatas
Voc.
ruminata
ruminatae
Abl.
ruminata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
ruminatum
ruminata
Gen.
ruminati
ruminatorum
Dat.
ruminato
—
Acc.
ruminatum
ruminata
Voc.
ruminatum
ruminata
Abl.
ruminato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
ruminandus
—
Gen.
ruminandi
—
Dat.
ruminando
—
Acc.
ruminandum
—
Voc.
ruminande
—
Abl.
ruminando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
ruminanda
—
Gen.
ruminandae
—
Dat.
ruminandae
—
Acc.
ruminandam
—
Voc.
ruminanda
—
Abl.
ruminanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
ruminandum
—
Gen.
ruminandi
—
Dat.
ruminando
—
Acc.
ruminandum
—
Voc.
ruminandum
—
Abl.
ruminando
—

Supines

accusative: ruminatum; ablative: ruminatu

Examples

No examples found.