rotundo, rotundare, rotundavi, rotundatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

make round, give circular/spherical shape to; round off (sum);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1rotundorotundamus
2rotundasrotundatis
3rotundatrotundant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentrotundare
activeperfectrotundavisse
passivepresentrotundari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
rotunda
rotundate
future
PersonSingularPlural
2
rotundato
rotundatote
3
rotundato
rotundanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
rotundare
rotundamini
future
PersonSingularPlural
2
rotundator
—
3
rotundator
rotundantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
rotundatus
rotundati
Gen.
rotundati
rotundatorum
Dat.
rotundato
—
Acc.
rotundatum
rotundatos
Voc.
rotundate
rotundati
Abl.
rotundato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
rotundata
rotundatae
Gen.
rotundatae
rotundatarum
Dat.
rotundatae
—
Acc.
rotundatam
rotundatas
Voc.
rotundata
rotundatae
Abl.
rotundata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
rotundatum
rotundata
Gen.
rotundati
rotundatorum
Dat.
rotundato
—
Acc.
rotundatum
rotundata
Voc.
rotundatum
rotundata
Abl.
rotundato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
rotundandus
—
Gen.
rotundandi
—
Dat.
rotundando
—
Acc.
rotundandum
—
Voc.
rotundande
—
Abl.
rotundando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
rotundanda
—
Gen.
rotundandae
—
Dat.
rotundandae
—
Acc.
rotundandam
—
Voc.
rotundanda
—
Abl.
rotundanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
rotundandum
—
Gen.
rotundandi
—
Dat.
rotundando
—
Acc.
rotundandum
—
Voc.
rotundandum
—
Abl.
rotundando
—

Supines

accusative: rotundatum; ablative: rotundatu