rimor, rimari, rimatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser

probe, search; rummage about for, examine, explore;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1rimorrimamur
2rimarisrimamini
3rimaturrimantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentrimari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
rimare
rimamini
future
PersonSingularPlural
2
rimator
—
3
rimator
rimantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
rimatus
rimati
Gen.
rimati
rimatorum
Dat.
rimato
—
Acc.
rimatum
rimatos
Voc.
rimate
rimati
Abl.
rimato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
rimata
rimatae
Gen.
rimatae
rimatarum
Dat.
rimatae
—
Acc.
rimatam
rimatas
Voc.
rimata
rimatae
Abl.
rimata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
rimatum
rimata
Gen.
rimati
rimatorum
Dat.
rimato
—
Acc.
rimatum
rimata
Voc.
rimatum
rimata
Abl.
rimato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
rimandus
—
Gen.
rimandi
—
Dat.
rimando
—
Acc.
rimandum
—
Voc.
rimande
—
Abl.
rimando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
rimanda
—
Gen.
rimandae
—
Dat.
rimandae
—
Acc.
rimandam
—
Voc.
rimanda
—
Abl.
rimanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
rimandum
—
Gen.
rimandi
—
Dat.
rimando
—
Acc.
rimandum
—
Voc.
rimandum
—
Abl.
rimando
—

Supines

accusative: rimatum; ablative: rimatu

Examples

No examples found.