retineo, retinere, retinui, retentus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent

hold back, restrain; uphold; delay; hold fast; retain,preserve;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1retineoretinemus
2retinesretinetis
3retinetretinent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentretinere
activeperfectretinuisse
passivepresentretineri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
retine
retinete
future
PersonSingularPlural
2
retineto
retinetote
3
retineto
retinento

passive

present
PersonSingularPlural
2
retinere
retinemini
future
PersonSingularPlural
2
retinetor
—
3
retinetor
retinentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
retentus
retenti
Gen.
retenti
retentorum
Dat.
retento
—
Acc.
retentum
retentos
Voc.
retente
retenti
Abl.
retento
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
retenta
retentae
Gen.
retentae
retentarum
Dat.
retentae
—
Acc.
retentam
retentas
Voc.
retenta
retentae
Abl.
retenta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
retentum
retenta
Gen.
retenti
retentorum
Dat.
retento
—
Acc.
retentum
retenta
Voc.
retentum
retenta
Abl.
retento
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
retinendus
—
Gen.
retinendi
—
Dat.
retinendo
—
Acc.
retinendum
—
Voc.
retinende
—
Abl.
retinendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
retinenda
—
Gen.
retinendae
—
Dat.
retinendae
—
Acc.
retinendam
—
Voc.
retinenda
—
Abl.
retinenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
retinendum
—
Gen.
retinendi
—
Dat.
retinendo
—
Acc.
retinendum
—
Voc.
retinendum
—
Abl.
retinendo
—

Supines

accusative: retentum; ablative: retentu