resecro, resecrare, resecravi, resecratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary

implore again and again; free from a curse;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1resecroresecramus
2resecrasresecratis
3resecratresecrant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentresecrare
activeperfectresecravisse
passivepresentresecrari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
resecra
resecrate
future
PersonSingularPlural
2
resecrato
resecratote
3
resecrato
resecranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
resecrare
resecramini
future
PersonSingularPlural
2
resecrator
—
3
resecrator
resecrantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
resecratus
resecrati
Gen.
resecrati
resecratorum
Dat.
resecrato
—
Acc.
resecratum
resecratos
Voc.
resecrate
resecrati
Abl.
resecrato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
resecrata
resecratae
Gen.
resecratae
resecratarum
Dat.
resecratae
—
Acc.
resecratam
resecratas
Voc.
resecrata
resecratae
Abl.
resecrata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
resecratum
resecrata
Gen.
resecrati
resecratorum
Dat.
resecrato
—
Acc.
resecratum
resecrata
Voc.
resecratum
resecrata
Abl.
resecrato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
resecrandus
—
Gen.
resecrandi
—
Dat.
resecrando
—
Acc.
resecrandum
—
Voc.
resecrande
—
Abl.
resecrando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
resecranda
—
Gen.
resecrandae
—
Dat.
resecrandae
—
Acc.
resecrandam
—
Voc.
resecranda
—
Abl.
resecranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
resecrandum
—
Gen.
resecrandi
—
Dat.
resecrando
—
Acc.
resecrandum
—
Voc.
resecrandum
—
Abl.
resecrando
—

Supines

accusative: resecratum; ablative: resecratu