repurgo, repurgare, repurgavi, repurgatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short

recleanse; clear again; purge away;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1repurgorepurgamus
2repurgasrepurgatis
3repurgatrepurgant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentrepurgare
activeperfectrepurgavisse
passivepresentrepurgari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
repurga
repurgate
future
PersonSingularPlural
2
repurgato
repurgatote
3
repurgato
repurganto

passive

present
PersonSingularPlural
2
repurgare
repurgamini
future
PersonSingularPlural
2
repurgator
—
3
repurgator
repurgantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
repurgatus
repurgati
Gen.
repurgati
repurgatorum
Dat.
repurgato
—
Acc.
repurgatum
repurgatos
Voc.
repurgate
repurgati
Abl.
repurgato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
repurgata
repurgatae
Gen.
repurgatae
repurgatarum
Dat.
repurgatae
—
Acc.
repurgatam
repurgatas
Voc.
repurgata
repurgatae
Abl.
repurgata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
repurgatum
repurgata
Gen.
repurgati
repurgatorum
Dat.
repurgato
—
Acc.
repurgatum
repurgata
Voc.
repurgatum
repurgata
Abl.
repurgato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
repurgandus
—
Gen.
repurgandi
—
Dat.
repurgando
—
Acc.
repurgandum
—
Voc.
repurgande
—
Abl.
repurgando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
repurganda
—
Gen.
repurgandae
—
Dat.
repurgandae
—
Acc.
repurgandam
—
Voc.
repurganda
—
Abl.
repurganda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
repurgandum
—
Gen.
repurgandi
—
Dat.
repurgando
—
Acc.
repurgandum
—
Voc.
repurgandum
—
Abl.
repurgando
—

Supines

accusative: repurgatum; ablative: repurgatu

Examples

No examples found.