redono, redonare, redonavi, redonatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

give back again; forgive;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1redonoredonamus
2redonasredonatis
3redonatredonant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentredonare
activeperfectredonavisse
passivepresentredonari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
redona
redonate
future
PersonSingularPlural
2
redonato
redonatote
3
redonato
redonanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
redonare
redonamini
future
PersonSingularPlural
2
redonator
—
3
redonator
redonantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
redonatus
redonati
Gen.
redonati
redonatorum
Dat.
redonato
—
Acc.
redonatum
redonatos
Voc.
redonate
redonati
Abl.
redonato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
redonata
redonatae
Gen.
redonatae
redonatarum
Dat.
redonatae
—
Acc.
redonatam
redonatas
Voc.
redonata
redonatae
Abl.
redonata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
redonatum
redonata
Gen.
redonati
redonatorum
Dat.
redonato
—
Acc.
redonatum
redonata
Voc.
redonatum
redonata
Abl.
redonato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
redonandus
—
Gen.
redonandi
—
Dat.
redonando
—
Acc.
redonandum
—
Voc.
redonande
—
Abl.
redonando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
redonanda
—
Gen.
redonandae
—
Dat.
redonandae
—
Acc.
redonandam
—
Voc.
redonanda
—
Abl.
redonanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
redonandum
—
Gen.
redonandi
—
Dat.
redonando
—
Acc.
redonandum
—
Voc.
redonandum
—
Abl.
redonando
—

Supines

accusative: redonatum; ablative: redonatu

Examples

No examples found.