recuro, recurare, recuravi, recuratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

cure, restore, refresh;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1recurorecuramus
2recurasrecuratis
3recuratrecurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentrecurare
activeperfectrecuravisse
passivepresentrecurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
recura
recurate
future
PersonSingularPlural
2
recurato
recuratote
3
recurato
recuranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
recurare
recuramini
future
PersonSingularPlural
2
recurator
—
3
recurator
recurantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
recuratus
recurati
Gen.
recurati
recuratorum
Dat.
recurato
—
Acc.
recuratum
recuratos
Voc.
recurate
recurati
Abl.
recurato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
recurata
recuratae
Gen.
recuratae
recuratarum
Dat.
recuratae
—
Acc.
recuratam
recuratas
Voc.
recurata
recuratae
Abl.
recurata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
recuratum
recurata
Gen.
recurati
recuratorum
Dat.
recurato
—
Acc.
recuratum
recurata
Voc.
recuratum
recurata
Abl.
recurato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
recurandus
—
Gen.
recurandi
—
Dat.
recurando
—
Acc.
recurandum
—
Voc.
recurande
—
Abl.
recurando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
recuranda
—
Gen.
recurandae
—
Dat.
recurandae
—
Acc.
recurandam
—
Voc.
recuranda
—
Abl.
recuranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
recurandum
—
Gen.
recurandi
—
Dat.
recurando
—
Acc.
recurandum
—
Voc.
recurandum
—
Abl.
recurando
—

Supines

accusative: recuratum; ablative: recuratu

Examples

No examples found.