recudeo, recudere, recudui, recuditus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Calepinus
Age:
Neo-Latin

reprint;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1recudeorecudemus
2recudesrecudetis
3recudetrecudent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentrecudere
activeperfectrecuduisse
passivepresentrecuderi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
recude
recudete
future
PersonSingularPlural
2
recudeto
recudetote
3
recudeto
recudento

passive

present
PersonSingularPlural
2
recudere
recudemini
future
PersonSingularPlural
2
recudetor
—
3
recudetor
recudentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
recuditus
recuditi
Gen.
recuditi
recuditorum
Dat.
recudito
—
Acc.
recuditum
recuditos
Voc.
recudite
recuditi
Abl.
recudito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
recudita
recuditae
Gen.
recuditae
recuditarum
Dat.
recuditae
—
Acc.
recuditam
recuditas
Voc.
recudita
recuditae
Abl.
recudita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
recuditum
recudita
Gen.
recuditi
recuditorum
Dat.
recudito
—
Acc.
recuditum
recudita
Voc.
recuditum
recudita
Abl.
recudito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
recudendus
—
Gen.
recudendi
—
Dat.
recudendo
—
Acc.
recudendum
—
Voc.
recudende
—
Abl.
recudendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
recudenda
—
Gen.
recudendae
—
Dat.
recudendae
—
Acc.
recudendam
—
Voc.
recudenda
—
Abl.
recudenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
recudendum
—
Gen.
recudendi
—
Dat.
recudendo
—
Acc.
recudendum
—
Voc.
recudendum
—
Abl.
recudendo
—

Supines

accusative: recuditum; ablative: recuditu

Examples

No examples found.