recubo, recubare, recubui, recubitus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

lie down/back, recline, lie on the back;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1recuborecubamus
2recubasrecubatis
3recubatrecubant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentrecubare
activeperfectrecubuisse
passivepresentrecubari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
recuba
recubate
future
PersonSingularPlural
2
recubato
recubatote
3
recubato
recubanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
recubare
recubamini
future
PersonSingularPlural
2
recubator
—
3
recubator
recubantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
recubitus
recubiti
Gen.
recubiti
recubitorum
Dat.
recubito
—
Acc.
recubitum
recubitos
Voc.
recubite
recubiti
Abl.
recubito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
recubita
recubitae
Gen.
recubitae
recubitarum
Dat.
recubitae
—
Acc.
recubitam
recubitas
Voc.
recubita
recubitae
Abl.
recubita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
recubitum
recubita
Gen.
recubiti
recubitorum
Dat.
recubito
—
Acc.
recubitum
recubita
Voc.
recubitum
recubita
Abl.
recubito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
recubandus
—
Gen.
recubandi
—
Dat.
recubando
—
Acc.
recubandum
—
Voc.
recubande
—
Abl.
recubando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
recubanda
—
Gen.
recubandae
—
Dat.
recubandae
—
Acc.
recubandam
—
Voc.
recubanda
—
Abl.
recubanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
recubandum
—
Gen.
recubandi
—
Dat.
recubando
—
Acc.
recubandum
—
Voc.
recubandum
—
Abl.
recubando
—

Supines

accusative: recubitum; ablative: recubitu

Examples

No examples found.