rectifico, rectificare, rectificavi, rectificatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Latham (Medieval Word List)
Age:
Medieval

rectify, regulate, control, govern/direct by rule/regulation;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1rectificorectificamus
2rectificasrectificatis
3rectificatrectificant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentrectificare
activeperfectrectificavisse
passivepresentrectificari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
rectifica
rectificate
future
PersonSingularPlural
2
rectificato
rectificatote
3
rectificato
rectificanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
rectificare
rectificamini
future
PersonSingularPlural
2
rectificator
—
3
rectificator
rectificantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
rectificatus
rectificati
Gen.
rectificati
rectificatorum
Dat.
rectificato
—
Acc.
rectificatum
rectificatos
Voc.
rectificate
rectificati
Abl.
rectificato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
rectificata
rectificatae
Gen.
rectificatae
rectificatarum
Dat.
rectificatae
—
Acc.
rectificatam
rectificatas
Voc.
rectificata
rectificatae
Abl.
rectificata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
rectificatum
rectificata
Gen.
rectificati
rectificatorum
Dat.
rectificato
—
Acc.
rectificatum
rectificata
Voc.
rectificatum
rectificata
Abl.
rectificato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
rectificandus
—
Gen.
rectificandi
—
Dat.
rectificando
—
Acc.
rectificandum
—
Voc.
rectificande
—
Abl.
rectificando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
rectificanda
—
Gen.
rectificandae
—
Dat.
rectificandae
—
Acc.
rectificandam
—
Voc.
rectificanda
—
Abl.
rectificanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
rectificandum
—
Gen.
rectificandi
—
Dat.
rectificando
—
Acc.
rectificandum
—
Voc.
rectificandum
—
Abl.
rectificando
—

Supines

accusative: rectificatum; ablative: rectificatu

Examples

No examples found.