rectus, recta -um, rectior -or -us, rectissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent

right, proper; straight; honest;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
rectus
recti
Gen.
recti
rectorum
Dat.
recto
—
Acc.
rectum
rectos
Voc.
recte
recti
Abl.
recto
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
recta
rectae
Gen.
rectae
rectarum
Dat.
rectae
—
Acc.
rectam
rectas
Voc.
recta
rectae
Abl.
recta
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
rectum
recta
Gen.
recti
rectorum
Dat.
recto
—
Acc.
rectum
recta
Voc.
rectum
recta
Abl.
recto
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
rectius
rectiora
Gen.
rectioris
—
Acc.
rectius
rectiora
Voc.
rectius
rectiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
rectissimus
rectissimi
Gen.
rectissimi
rectissimorum
Dat.
rectissimo
—
Acc.
rectissimum
rectissimos
Voc.
rectissime
rectissimi
Abl.
rectissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
rectissima
rectissimae
Gen.
rectissimae
rectissimarum
Dat.
rectissimae
—
Acc.
rectissimam
rectissimas
Voc.
rectissima
rectissimae
Abl.
rectissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
rectissimum
rectissima
Gen.
rectissimi
rectissimorum
Dat.
rectissimo
—
Acc.
rectissimum
rectissima
Voc.
rectissimum
rectissima
Abl.
rectissimo
—