reclamito, reclamitare, -, -:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

reproclaim; proclaim against;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1reclamitoreclamitamus
2reclamitasreclamitatis
3reclamitatreclamitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentreclamitare
passivepresentreclamitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
reclamita
reclamitate
future
PersonSingularPlural
2
reclamitato
reclamitatote
3
reclamitato
reclamitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
reclamitare
reclamitamini
future
PersonSingularPlural
2
reclamitator
—
3
reclamitator
reclamitantor

Participles

Present Active Participle

neuter

CaseSingularPlural
Nom.—
reclamitantia
Acc.
reclamitans
reclamitantia
Voc.—
reclamitantia

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
reclamitandus
—
Gen.
reclamitandi
—
Dat.
reclamitando
—
Acc.
reclamitandum
—
Voc.
reclamitande
—
Abl.
reclamitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
reclamitanda
—
Gen.
reclamitandae
—
Dat.
reclamitandae
—
Acc.
reclamitandam
—
Voc.
reclamitanda
—
Abl.
reclamitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
reclamitandum
—
Gen.
reclamitandi
—
Dat.
reclamitando
—
Acc.
reclamitandum
—
Voc.
reclamitandum
—
Abl.
reclamitando
—

Examples

No examples found.