radicatus
radicatus, radicata, radicatum
Adjective · 1st declension · comparison: positive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Late
rooted; having roots, having found a home;
Inflections
positive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | radicatus | radicati |
| Gen. | radicati | radicatorum |
| Dat. | radicato | — |
| Acc. | radicatum | radicatos |
| Voc. | radicate | radicati |
| Abl. | radicato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | radicata | radicatae |
| Gen. | radicatae | radicatarum |
| Dat. | radicatae | — |
| Acc. | radicatam | radicatas |
| Voc. | radicata | radicatae |
| Abl. | radicata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | radicatum | radicata |
| Gen. | radicati | radicatorum |
| Dat. | radicato | — |
| Acc. | radicatum | radicata |
| Voc. | radicatum | radicata |
| Abl. | radicato | — |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
No examples found.
