publicanus
publicanus, publicani
Masculine · Noun · 2nd declension
- Frequency:
- Lesser
contractor for public works, farmer of the Roman taxes;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | publicanus | publicani |
| Gen. | publicani | publicanorum |
| Dat. | publicano | publicanis |
| Acc. | publicanum | publicanos |
| Voc. | publicane | publicani |
| Abl. | publicano | publicanis |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber XXV
Titus Livius (Livy)
"...captus, et tum temerariae pugnae auctor et ante publicanus omnibus malis artibus et rei publicae et societatibus infidus..." - T
Liber XLV
Titus Livius (Livy)
"...neque sine publicano exerceri posse et, ubi publicanus esset, ibi aut ius publicum uanum aut libertatem sociis nullam..." - P
Germania
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...antiquae societatis insigne; nam nec tributis contemnuntur nec publicanus atterit; exempti oneribus et conlationibus et tantum in usum..."
