publico, publicare, publicavi, publicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

confiscate; make public property; publish;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1publicopublicamus
2publicaspublicatis
3publicatpublicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpublicare
activeperfectpublicavisse
passivepresentpublicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
publica
publicate
future
PersonSingularPlural
2
publicato
publicatote
3
publicato
publicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
publicare
publicamini
future
PersonSingularPlural
2
publicator
—
3
publicator
publicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
publicatus
publicati
Gen.
publicati
publicatorum
Dat.
publicato
—
Acc.
publicatum
publicatos
Voc.
publicate
publicati
Abl.
publicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
publicata
publicatae
Gen.
publicatae
publicatarum
Dat.
publicatae
—
Acc.
publicatam
publicatas
Voc.
publicata
publicatae
Abl.
publicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
publicatum
publicata
Gen.
publicati
publicatorum
Dat.
publicato
—
Acc.
publicatum
publicata
Voc.
publicatum
publicata
Abl.
publicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
publicandus
—
Gen.
publicandi
—
Dat.
publicando
—
Acc.
publicandum
—
Voc.
publicande
—
Abl.
publicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
publicanda
—
Gen.
publicandae
—
Dat.
publicandae
—
Acc.
publicandam
—
Voc.
publicanda
—
Abl.
publicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
publicandum
—
Gen.
publicandi
—
Dat.
publicando
—
Acc.
publicandum
—
Voc.
publicandum
—
Abl.
publicando
—

Supines

accusative: publicatum; ablative: publicatu