prorumpo, prorumpere, prorupi, proruptus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

rush forth, break out;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1prorumpoprorumpimus
2prorumpisprorumpitis
3prorumpitprorumpunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentprorumpere
activeperfectprorupisse
passivepresentprorumpi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
prorumpe
prorumpite
future
PersonSingularPlural
2
prorumpito
prorumpitote
3
prorumpito
prorumpunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
prorumpere
prorumpimini
future
PersonSingularPlural
2
prorumpitor
—
3
prorumpitor
prorumpuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
proruptus
prorupti
Gen.
prorupti
proruptorum
Dat.
prorupto
—
Acc.
proruptum
proruptos
Voc.
prorupte
prorupti
Abl.
prorupto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
prorupta
proruptae
Gen.
proruptae
proruptarum
Dat.
proruptae
—
Acc.
proruptam
proruptas
Voc.
prorupta
proruptae
Abl.
prorupta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
proruptum
prorupta
Gen.
prorupti
proruptorum
Dat.
prorupto
—
Acc.
proruptum
prorupta
Voc.
proruptum
prorupta
Abl.
prorupto
—

Supines

accusative: proruptum; ablative: proruptu

Examples

No examples found.