propugno, propugnare, propugnavi, propugnatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

fight (on the defensive);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1propugnopropugnamus
2propugnaspropugnatis
3propugnatpropugnant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpropugnare
activeperfectpropugnavisse
passivepresentpropugnari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
propugna
propugnate
future
PersonSingularPlural
2
propugnato
propugnatote
3
propugnato
propugnanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
propugnare
propugnamini
future
PersonSingularPlural
2
propugnator
—
3
propugnator
propugnantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
propugnatus
propugnati
Gen.
propugnati
propugnatorum
Dat.
propugnato
—
Acc.
propugnatum
propugnatos
Voc.
propugnate
propugnati
Abl.
propugnato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
propugnata
propugnatae
Gen.
propugnatae
propugnatarum
Dat.
propugnatae
—
Acc.
propugnatam
propugnatas
Voc.
propugnata
propugnatae
Abl.
propugnata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
propugnatum
propugnata
Gen.
propugnati
propugnatorum
Dat.
propugnato
—
Acc.
propugnatum
propugnata
Voc.
propugnatum
propugnata
Abl.
propugnato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
propugnandus
—
Gen.
propugnandi
—
Dat.
propugnando
—
Acc.
propugnandum
—
Voc.
propugnande
—
Abl.
propugnando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
propugnanda
—
Gen.
propugnandae
—
Dat.
propugnandae
—
Acc.
propugnandam
—
Voc.
propugnanda
—
Abl.
propugnanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
propugnandum
—
Gen.
propugnandi
—
Dat.
propugnando
—
Acc.
propugnandum
—
Voc.
propugnandum
—
Abl.
propugnando
—

Supines

accusative: propugnatum; ablative: propugnatu

Examples

No examples found.