propitio, propitiare, propitiavi, propitiatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

propitiate, render favorable, win over; sooth (feelings);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1propitiopropitiamus
2propitiaspropitiatis
3propitiatpropitiant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpropitiare
activeperfectpropitiavisse
passivepresentpropitiari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
propitia
propitiate
future
PersonSingularPlural
2
propitiato
propitiatote
3
propitiato
propitianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
propitiare
propitiamini
future
PersonSingularPlural
2
propitiator
—
3
propitiator
propitiantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
propitiatus
propitiati
Gen.
propitiati
propitiatorum
Dat.
propitiato
—
Acc.
propitiatum
propitiatos
Voc.
propitiate
propitiati
Abl.
propitiato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
propitiata
propitiatae
Gen.
propitiatae
propitiatarum
Dat.
propitiatae
—
Acc.
propitiatam
propitiatas
Voc.
propitiata
propitiatae
Abl.
propitiata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
propitiatum
propitiata
Gen.
propitiati
propitiatorum
Dat.
propitiato
—
Acc.
propitiatum
propitiata
Voc.
propitiatum
propitiata
Abl.
propitiato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
propitiandus
—
Gen.
propitiandi
—
Dat.
propitiando
—
Acc.
propitiandum
—
Voc.
propitiande
—
Abl.
propitiando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
propitianda
—
Gen.
propitiandae
—
Dat.
propitiandae
—
Acc.
propitiandam
—
Voc.
propitianda
—
Abl.
propitianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
propitiandum
—
Gen.
propitiandi
—
Dat.
propitiando
—
Acc.
propitiandum
—
Voc.
propitiandum
—
Abl.
propitiando
—

Supines

accusative: propitiatum; ablative: propitiatu