prompto, promptare, promptavi, promptatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short

distribute widely;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1promptopromptamus
2promptaspromptatis
3promptatpromptant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpromptare
activeperfectpromptavisse
passivepresentpromptari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
prompta
promptate
future
PersonSingularPlural
2
promptato
promptatote
3
promptato
promptanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
promptare
promptamini
future
PersonSingularPlural
2
promptator
—
3
promptator
promptantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
promptatus
promptati
Gen.
promptati
promptatorum
Dat.
promptato
—
Acc.
promptatum
promptatos
Voc.
promptate
promptati
Abl.
promptato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
promptata
promptatae
Gen.
promptatae
promptatarum
Dat.
promptatae
—
Acc.
promptatam
promptatas
Voc.
promptata
promptatae
Abl.
promptata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
promptatum
promptata
Gen.
promptati
promptatorum
Dat.
promptato
—
Acc.
promptatum
promptata
Voc.
promptatum
promptata
Abl.
promptato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
promptandus
—
Gen.
promptandi
—
Dat.
promptando
—
Acc.
promptandum
—
Voc.
promptande
—
Abl.
promptando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
promptanda
—
Gen.
promptandae
—
Dat.
promptandae
—
Acc.
promptandam
—
Voc.
promptanda
—
Abl.
promptanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
promptandum
—
Gen.
promptandi
—
Dat.
promptando
—
Acc.
promptandum
—
Voc.
promptandum
—
Abl.
promptando
—

Supines

accusative: promptatum; ablative: promptatu