promereor, promereri, promeritus sum:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser

deserve, merit; deserve well of; earn; gain;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1promereorpromeremur
2promereris, promererepromeremini
3promereturpromerentur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentpromereri

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
promerere
promeremini
future
PersonSingularPlural
2
promeretor
—
3
promeretor
promerentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
promeritus
promeriti
Gen.
promeriti
promeritorum
Dat.
promerito
—
Acc.
promeritum
promeritos
Voc.
promerite
promeriti
Abl.
promerito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
promerita
promeritae
Gen.
promeritae
promeritarum
Dat.
promeritae
—
Acc.
promeritam
promeritas
Voc.
promerita
promeritae
Abl.
promerita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
promeritum
promerita
Gen.
promeriti
promeritorum
Dat.
promerito
—
Acc.
promeritum
promerita
Voc.
promeritum
promerita
Abl.
promerito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
promerendus
—
Gen.
promerendi
—
Dat.
promerendo
—
Acc.
promerendum
—
Voc.
promerende
—
Abl.
promerendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
promerenda
—
Gen.
promerendae
—
Dat.
promerendae
—
Acc.
promerendam
—
Voc.
promerenda
—
Abl.
promerenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
promerendum
—
Gen.
promerendi
—
Dat.
promerendo
—
Acc.
promerendum
—
Voc.
promerendum
—
Abl.
promerendo
—

Supines

accusative: promeritum; ablative: promeritu