profligo, profligare, profligavi, profligatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

overthrow, rout;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1profligoprofligamus
2profligasprofligatis
3profligatprofligant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentprofligare
activeperfectprofligavisse
passivepresentprofligari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
profliga
profligate
future
PersonSingularPlural
2
profligato
profligatote
3
profligato
profliganto

passive

present
PersonSingularPlural
2
profligare
profligamini
future
PersonSingularPlural
2
profligator
—
3
profligator
profligantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
profligatus
profligati
Gen.
profligati
profligatorum
Dat.
profligato
—
Acc.
profligatum
profligatos
Voc.
profligate
profligati
Abl.
profligato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
profligata
profligatae
Gen.
profligatae
profligatarum
Dat.
profligatae
—
Acc.
profligatam
profligatas
Voc.
profligata
profligatae
Abl.
profligata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
profligatum
profligata
Gen.
profligati
profligatorum
Dat.
profligato
—
Acc.
profligatum
profligata
Voc.
profligatum
profligata
Abl.
profligato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
profligandus
—
Gen.
profligandi
—
Dat.
profligando
—
Acc.
profligandum
—
Voc.
profligande
—
Abl.
profligando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
profliganda
—
Gen.
profligandae
—
Dat.
profligandae
—
Acc.
profligandam
—
Voc.
profliganda
—
Abl.
profliganda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
profligandum
—
Gen.
profligandi
—
Dat.
profligando
—
Acc.
profligandum
—
Voc.
profligandum
—
Abl.
profligando
—

Supines

accusative: profligatum; ablative: profligatu