proelior, proeliari, proeliatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser

fight;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1proeliorproeliamur
2proeliarisproeliamini
3proeliaturproeliantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentproeliari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
proeliare
proeliamini
future
PersonSingularPlural
2
proeliator
—
3
proeliator
proeliantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
proeliatus
proeliati
Gen.
proeliati
proeliatorum
Dat.
proeliato
—
Acc.
proeliatum
proeliatos
Voc.
proeliate
proeliati
Abl.
proeliato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
proeliata
proeliatae
Gen.
proeliatae
proeliatarum
Dat.
proeliatae
—
Acc.
proeliatam
proeliatas
Voc.
proeliata
proeliatae
Abl.
proeliata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
proeliatum
proeliata
Gen.
proeliati
proeliatorum
Dat.
proeliato
—
Acc.
proeliatum
proeliata
Voc.
proeliatum
proeliata
Abl.
proeliato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
proeliandus
—
Gen.
proeliandi
—
Dat.
proeliando
—
Acc.
proeliandum
—
Voc.
proeliande
—
Abl.
proeliando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
proelianda
—
Gen.
proeliandae
—
Dat.
proeliandae
—
Acc.
proeliandam
—
Voc.
proelianda
—
Abl.
proelianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
proeliandum
—
Gen.
proeliandi
—
Dat.
proeliando
—
Acc.
proeliandum
—
Voc.
proeliandum
—
Abl.
proeliando
—

Supines

accusative: proeliatum; ablative: proeliatu

Examples

No examples found.